۱. فایل سه بعدی:
فایل سه یعدی باید با پسوندهای 3mf stl obj باشدو میتوانید فایل مورد نظر را دانلود و یا طراحی کنید
بعد از طراحی و یا دانلود فایل مورد نظر, باید فایل خود را وارد برنامه slicer بکنید
نکته: فایل ها باید سالید باشن و به هیچ عنوان پوسته نباشد
۲. slicer :
-
اسلایسر برای بامبولب: bambu studio
-
اسلایسر برای کریالیتی: creality print , Cura
-
اسلایسر برای انی کیوبیک : anycubic slicer
-
اسلایسر برای ارکا: orca slicer
۳: تنظیمات پرینت:
ضخامت پرینت:
برای تغییر دادن کیفیت و ضخامت پرینت میتوانید از قسمت layer height تغییرات را اعمال بکنید
نکته: هرچقدر ضخامت لایه کمتر باشد, کیفیت خروجی پرینت بهتر است , به طور مثال ضخامت لایه ۱۰۰ میکرون نسبت به ضخامت لایه ۲۰۰ میکرون بهتر است
درصد تو پری و یا infill :
Infill در پرینتر سهبعدی به الگوی داخلی قطعه گفته میشه که فضای داخل مدل رو پر میکنه. این بخش معمولاً به صورت مشبک یا هندسی چاپ میشه و از بیرون دیده نمیشه. مقدار و نوع infill روی استحکام، وزن، و زمان چاپ تأثیر مستقیم داره.
برای مثال:
-
Infill کم (مثلاً ۱۰٪) = سبکتر و سریعتر، مناسب مدلهای نمایشی
-
Infill زیاد (مثلاً ۷۰٪ یا بیشتر) = قویتر و سنگینتر، مناسب قطعات کاربردی یا مکانیکی
همچنین طرحهای مختلفی مثل Grid، Honeycomb یا Gyroid برای Infill وجود داره
میتوانید از قسمت infill تغییرات را اعمال کنید.
اشکال درصد توپری یا infill pattern :
همچنین طرحهای مختلفی مثل Grid، Honeycomb یا Gyroid برای Infill وجود داره
و میتوانید از قسمتinfill pattern انتخاب نمایید
ساپورت (support) :
ساپورت (Support) در پرینتر سهبعدی به ساختارهای موقتی گفته میشه که برای نگهداشتن بخشهای آویزان یا زاویهدار مدل هنگام چاپ استفاده میشن. این ساپورتها بعد از پرینت جدا میشن و کمک میکنن تا مدل بدون افتادگی یا نقص چاپ بشه، مخصوصاً در بخشهایی با زاویه بیش از ۴۵ درجه یا پلها (bridges)
برای فعال کردن گزینه ساپورت میتوانید از قسمت generate support استفاده بکنید
بریم(Brim) :
Brim در پرینت سهبعدی یه لایهی نازک و پهن از فیلامنت هست که دور پایهی مدل چاپ میشه، دقیقاً روی لایهی اول.
هدفش اینه که چسبندگی قطعه به سطح پرینت (bed) بیشتر بشه و از وارپ شدن (تاب برداشتن) گوشهها جلوگیری کنه، مخصوصاً برای قطعاتی با سطح تماس کم.
تفاوتش با raft اینه که brim فقط اطراف مدل چاپ میشه، نه زیر کل مدل، و بعد از پرینت راحت جدا میشن
رفت(Raft) :
Raft در پرینت سهبعدی یه لایهی پایهایه که زیر کل مدل چاپ میشه (نه فقط دورش مثل brim). معمولاً شامل چند لایهی اولیهی مسطحه که مدل روش ساخته میشه.
کاربردهای اصلی Raft:
-
افزایش چسبندگی به bed
-
جبران سطوح ناصاف یا تراز نبودن bed
-
کمک به پرینت بهتر در مدلهایی با پایهی کوچک یا مواد خاص مثل ABS که وارپ میشن
بعد از پرینت، raft از قطعه جدا میشه (گاهی راحت، گاهی با کمی زور بسته به تنظیمات). نسبت به brim، مصرف فیلامنت و زمان بیشتری میبره ولی پایداری بیشتری فراهم میکنه
اسکرت(Skirt) :
Skirt در پرینت سهبعدی یک یا چند خط نازک از فیلامنت هست که دور مدل و بدون تماس با اون روی سطح پرینت کشیده میشه، فقط برای آمادهسازی پرینتر.
کاربردهای اصلی Skirt:
-
راهاندازی جریان فیلامنت (برای اینکه قبل از شروع مدل، نازل کاملاً آماده باشه)
-
بررسی تنظیمات اولیه مثل تراز بودن bed و دمای نازل
-
بدون مصرف اضافه فیلامنت یا نیاز به جدا کردن چیزی بعد از چاپ
Skirt برخلاف brim و raft، اصلاً به مدل نمیچسبه و هیچ نقشی در چسبندگی نداره، فقط برای شروع بهتر چاپ استفاده میشه.
میتوانید از قسمت brim , skirt , raft تغییرات را اعمال کنید.
دمای پرینت:
در پرینت سهبعدی، دمای نازل (Nozzle Temperature) و دمای بستر (Bed Temperature) دو عامل خیلی مهم برای کیفیت چاپ هستن:
-
دمای نازل (Nozzle Temperature):
این دما مشخص میکنه که فیلامنت با چه حرارتی از نازل خارج بشه.
-
بسته به نوع فیلامنت متفاوته:
-
PLA: حدود 190–220°C
-
ABS: حدود 230–250°C
-
PETG: حدود 220–250°C
-
TPU: حدود 210–230°C
-
-
اگر دما پایین باشه: فیلامنت خوب اکسترود نمیشه
-
اگر دما خیلی بالا باشه: ممکنه فیلامنت بسوزه یا شره کنه
-
دمای بستر (Bed Temperature):
این دما کمک میکنه لایهی اول بهتر به سطح بچسبه و از وارپ شدن جلوگیری کنه.
-
دمای پیشنهادی بسته به فیلامنت:
-
PLA: 50–60°C
-
ABS: 90–110°C
-
PETG: 70–85°C
-
TPU: 40–60°C
-
-
دمای مناسب باعث چسبندگی بهتر لایه اول و کاهش شکست چاپ میشه
برای تغییرات میتوانید از قسمت nozzle Temperature و Bed Temperature استفاده کنید.
سرعت پرینت (Print Speed)
سرعت پرینت تعیین میکنه که نازل با چه سرعتی فیلامنت رو روی مدل حرکت بده. این مقدار معمولاً با میلیمتر بر ثانیه (mm/s) اندازهگیری میشه.
مقدار معمول سرعت:
-
PLA: 50–70 mm/s (برای کیفیت بهتر، 40–50 mm/s هم خوبه)
-
ABS: 40–60 mm/s
-
PETG: 40–60 mm/s
-
TPU: 20–40 mm/s (به دلیل انعطافپذیری بالا، باید آهسته باشه)
نکات مهم:
-
سرعت بیشتر = زمان کمتر ولی جزئیات کمتر
-
سرعت کمتر = کیفیت بالاتر، احتمال خطا کمتر
-
لایهی اول معمولاً با سرعت خیلی کمتر (مثلاً 20 mm/s) پرینت میشه تا چسبندگی بهتر باشه
-
سرعت پرینت باید با دمای نازل هماهنگ باشه، چون اگر سریع باشه و دما پایین، فیلامنت درست ذوب نمیشه
-
برای تغییرات میتوانید از پارامتر های زیر استفاده کنید
چیدمان قطعات:
چیدمان درست قطعات روی bed پرینتر سهبعدی خیلی مهمه و میتونه روی کیفیت، سرعت و موفقیت چاپ تأثیر مستقیم بذاره. در ادامه بهترین روشها و نکات کاربردی برای چیدمان قطعات رو میگم:
نکات کلیدی برای چیدمان قطعات:
1.قرار دادن روی صافترین سطح قطعه
-
همیشه سعی کن قطعه رو طوری بچرخونی که بزرگترین و صافترین سطح اون روی bed قرار بگیره.
-
این باعث میشه چسبندگی بهتر باشه و احتمال وارپ کاهش پیدا کنه.
2.فاصله بین قطعات رو رعایت کن
-
بین قطعات حداقل 2 تا 5 میلیمتر فاصله بذار تا از چسبیدن اشتباهی جلوگیری شه.
-
اگه نازل بین قطعات جابجا شه، نخکشی (stringing) رو کمتر میکنه.
3.استفاده از Center و Arrange خودکار
-
بیشتر نرمافزارهای slicing (مثل Cura یا PrusaSlicer) گزینهای برای چیدمان خودکار دارن. استفاده ازش میتونه فضای bed رو بهینه کنه.
4.چیدمان قطعات بلندتر به صورت عمودی یا زاویهدار
-
اگه قطعهای خیلی بلند باشه، ممکنه بهتر باشه با زاویه (مثلاً ۴۵ درجه) بچینی تا پایداری بیشتر شه.
-
این کار میتونه ساپورتگذاری رو هم کاهش بده.
5.چیدمان چند قطعه مشابه به صورت آینهای (Mirror)
-
بعضی وقتها، آینه کردن یا چرخوندن قطعات میتونه باعث بشه بهتر در کنار هم قرار بگیرن و فضای کمتری اشغال بشه.
6.توجه به جهت لایهگذاری (Layer Orientation)
-
جهت قرارگیری قطعه روی bed میتونه روی استحکام مکانیکی تأثیر بذاره. اگه فشار روی قطعه در جهتی خاص وارد میشه، سعی کن لایهها در جهت مخالفش باشن.
7.تراز بودن و مرکزیت قطعه
-
سعی کن قطعات رو تا حد امکان به مرکز bed نزدیک نگه داری چون اون ناحیه معمولاً بهتر گرم میشه و یکنواختتر چاپ میکنه.
Scale (مقیاس) در پرینت سهبعدی چیه؟
Scale یعنی تغییر اندازه مدل قبل از چاپ. میتونی مدل رو در نرمافزار Slicer بزرگتر یا کوچکتر کنی، بدون اینکه شکل کلی یا نسبتهاش تغییر کنه (مگر اینکه بخوای تغییر بدی).
کاربردهای Scale:
1. تغییر اندازه برای کاربرد خاص
مثلا اگر قطعهای خیلی بزرگ طراحی شده و نمیخوای اونقدر فیلامنت مصرف بشه، میتونی scale رو مثلاً به ۷۰٪ برسونی.
2.تنظیم اندازه برای جا شدن در Bed
اگه مدل بزرگتر از ابعاد پرینترت باشه، میتونی Scale رو کم کنی تا جا بشه.
3.هماهنگسازی با قطعات دیگه
مثلاً اگه دو قطعه باید داخل هم قرار بگیرن ولی دقیق اندازه نیستن، ممکنه یکی رو کمی scale کنی تا درست جفت شن.
انواع Scaling:
-
Uniform Scaling:
همهی محورها (X, Y, Z) به یک نسبت تغییر میکنن. این حالت پیشفرض و معموله.
-
Non-Uniform Scaling:
هر محور رو جداگانه تغییر میدی. مثلاً فقط ارتفاع (Z) رو کم میکنی. میتونه باعث اعوجاج بشه.
نکات مهم:
-
بزرگ کردن بیشازحد ممکنه کیفیت یا جزئیات مدل رو کاهش بده.
-
کوچک کردن زیاد هم ممکنه باعث از بین رفتن بخشهای ریز بشه (بهخصوص در سوراخها یا متنها).
-
همیشه بعد از Scale بررسی کن که دیوارهها خیلی نازک یا سوراخها خیلی ریز نشده باشن
نحوه گرفتن G-code مرحلهبهمرحله:
1.باز کردن مدل (Import Model)
-
مدل سهبعدی با فرمت .STL یا .OBJ رو وارد نرمافزار کن (Drag & Drop یا با دکمهی “Open File”).
2.تنظیمات موقعیت مدل
-
مدل رو روی bed قرار بده، اگر نیاز بود بچرخون، Scale کن یا جابجاش کن.
3.انتخاب تنظیمات پرینت
-
از بخش تنظیمات:
-
نوع فیلامنت (PLA, ABS, …)،
-
دمای نازل و bed،
-
سرعت، infill، support، brim/raft/skirt و …
-
-
میتونی از پروفایلهای آماده هم استفاده کنی.
4.زدن دکمهی Slice
-
دکمه Slice (یا در بعضی نرمافزارها “Prepare”) رو بزن. این دکمه مدل رو به لایهها تبدیل میکنه و مسیر حرکت نازل رو محاسبه میکنه.
5.پیشنمایش مسیر نازل (اختیاری)
-
بعد از Slice، میتونی مسیر حرکت نازل رو لایهبهلایه ببینی و بررسی کنی که همهچی درسته.
6.ذخیره G-code
-
دکمه Save to File یا Save to Removable Drive (اگر کارت SD/USB وصله) رو بزن.
-
فایل ذخیرهشده با فرمت .gcode هست، که آماده اجرا در پرینتره.
نکات تکمیلی:
-
نام فایل G-code رو ساده و کوتاه نگه دار، چون بعضی پرینترها با اسمهای بلند مشکل دارن.
-
فایل G-code رو باید به SD کارت یا USB بریزی و به پرینتر وصل کنی.
راه اندازی پرینتر:
۱: دستگاه را روشن میکنیم
۲: قبل از گرم کردن درصورت نیاز از چسب برای چسبندگی بیشتر بر روی بستر استفاده میکنیم
۳: اتصال فلش یا مموری به پرینتر
۴: گرم کردن نازل و بستر:
بر روی گزینه preheating میزنیم
طبق منو که باز میشود فیلامنت خود را انتخاب میکنیم
نحوه وارد کردن فیلامنت:
1.روشن کردن دستگاه
-
ابتدا پرینتر رو روشن کن و اجازه بده کامل بوت بشه.
2.گرم کردن نازل
-
از طریق منوی لمسی دستگاه برو به:
Prepare > Temperature > Nozzle
دمای نازل رو تنظیم کن (مثلاً:
-
PLA:حدود 200°C
-
ABS:حدود 240°C
-
تا نازل گرم شه و آماده باشه برای اکسترود کردن فیلامنت)
3.قرار دادن فیلامنت در اکسترودر
-
انتهای فیلامنت رو صاف کن (ببر و زاویهدار کن تا راحتتر وارد شه).
-
فیلامنت رو از مسیر هولدر عقب یا کناری وارد لولهی PTFE کن.
-
با دست هل بده تا به اکسترودر (اکسترودر مستقیم روی هد) برسه.
4.استفاده از گزینهی Load Filament
-
برو توی منو:
Prepare > Filament > Load
-
پرینتر بهصورت خودکار فیلامنت رو وارد میکنه تا زمانی که از نازل خارج بشه.
5.بررسی خروج فیلامنت
-
وقتی دیدی فیلامنت از نازل خارج شد (چند سانتیمتر)، دکمه توقف رو بزن یا منتظر بمون کارش تموم شه.
6.آماده برای چاپ!
-
حالا فیلامنت بهدرستی بارگذاری شده و آمادهی پرینته
هوم کردن دستگاه (home) :
برای تست سلامت محور های x,y,z و کالیبره بودن ٬دستگاه را هوم میکنیم
برای دیدن آموزش کالیبره کردن دستگاه بر روی لینک کلیک کنید
استارت پرینت:
فایل مورد نظر را انتخاب کنید و دستور پرینت را بدهید
برای حل مشکلات حین پرینت بر روی لینک کلیک کنید
LINK 3
اتمام پرینت
-
نکته:برای کندن قطعه از روی بستر باید بستر خنک باشد
-
نکته: دستگاه مجددا باید طبق تنظیمات فیلامنت گرم شود و فیلامنت برداشته شود.